hiç bitmeyecek bi eskiz gibi ruhum. bu kez bitecek dediğim her seferde yeni başlangıçlarla sonlanan. bitirmek üzereyken yırtıp attığım... sonra hevesle tekrar başladığım... ilerledikçe ne kadar karalasamda kapatamadığım, daha da belirginleşen beyaz izler bir önceki sayfadan kalan eski ve yeni hep bir arada sadece renkleri farklı
buraya yazılan her cümle 'ahkam' niteliği taşır, kendi sayfama yazdığımı düşünerek ayrılıyorum bu sayfadan...